ಆಟಿ

ಆಟಿ

ತುಳುನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆ ಖುಷಿಯನ್ನು, ಊಟದ ರುಚಿಯನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಆಟಿ  ಹಬ್ಬವನ್ನು
ಎಸ್.ಡಿ. ಎಂ ಕಾಲೇಜಿನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ವಿಭಾಗದ ವತಿಯಿಂದ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರೆಲ್ಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉಡುಗೆ ತೊಟ್ಟು,
ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ ಸೀರೆ, ಹುಡುಗರು ಪಂಚೆ ಉಟ್ಟು ರತ್ನಮಾನಸ ಎಂಬ ವಸತಿನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದರು.‌ ಕಣ್ಣಿಗಂತು ಹಬ್ಬ ಚಂದ ಚಂದದ ಬಣ್ಣ, ಬಣ್ಣದ ಲೋಕ ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು.
ತೀರಾ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಎನಿಸುವ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಕಟ್ಟಡ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮರದ ವಸ್ತುಗಳು, ಹೊರಜಗುಲಿ, ಪಾಠಶಾಲೆ, ಒಳಾಂಗಣ ವಿನ್ಯಾಸ ಎಲ್ಲವೂ ಗುತ್ತು ಮನೆಯ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ನನಗೆ ಇದು ಹೊಸತರ ಎನಿಸಿತ್ತು.

 ರತ್ನಮಾನಸ ಬಾಳೆಲೆ ಊಟ

ಮನೆಯ ಮೆತ್ತು ಹತ್ತಿದಂತೆ ಮೇಲ್ಗಡೆ ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಪುಟ್ಟದೊಂದು ವೇದಿಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಕಹಿ ಔಷದಿಯ ಹಾಲೆ ಮರದ ಚಕ್ಕೆಯ ಕಷಾಯ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಆಟಿ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪೈರು ಇಲ್ಲದೆ ಹಳೆ ಪೈರುಗಳು ಸಹ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಮನೆಯವರು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಂಗಾಲಾಗುವ ದಿನದ ಕಥನವಿತ್ತು.ಅದರಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ  ಮನೆಯ ಗಂಡಸರೊಬ್ಬರು ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಹೋಗಿ ನಾಳೆ ಬರುತ್ತೇನೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯ ಔಷದೀಯ ಗುಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಿರಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಬರುವುದು. ಬಂದು ಮರುದಿನ ಬೆತ್ತಲಾಗಿ ಹೋಗಿ ಯಾವುದೇ ಲೋಹದ ತುಂಡನ್ನೂ ಬಳಸದೇ ಚಕ್ಕೆ ಕಿತ್ತು ತರುವ ವಿಚಾರ. ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಹುಚ್ಚರೆಂದಾರು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸಿತ್ತು.

ಹೊರಾಂಗಣ ನೋಟ

ನಂತರ ಈ ಪದ್ದತಿಯ ಹಿಂದೆ ಕಾರಣ ಏನಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕುವ ತವಕ ಆರಂಭವಾಯ್ತು. ( ಆದರೆ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ)

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ನೃತ್ಯ ನಾಟಕ ಇತ್ಯಾದಿ.

 ಅದಾದಮೇಲೆ ಭರ್ಜರಿ ಭೋಜನ ಎಲೆಯ ತುಂಬ ಎಡೆ ಶೃಂಗಾರ ಅನ್ನಕ್ಕಲ್ಲಿ ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲ‌. ಕೆಸುವಿನ ಸೊಪ್ಪು,

 ಹಲಸಿನಕಾಯಿ ಇದೆರಡನ್ನೇ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಹಲವು ರೀತಿಯ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. 

ಎಡೆ ಶೃಂಗಾರ

ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಗೆ ಬಂದಮೇಲೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೂತು ಊಟಮಾಡದೆ ತಿಂಗಳೇ ಕಳೆದಿತ್ತು ಈ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೂತು ಉಣ್ಣುವ ಭಾಗ್ಯ ದೊರಕಿತ್ತು. ಊಟಮಾಡುವಾಗ ಗೌಜಿ, ಹರಟೆ, ಬಿಡಿಯ


ಊಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಅಲ್ಪವಿರಾಮ‌. ಆಗ ಆಟಿ ಗಮ್ಮತ್ತು ನೆನಪಿನ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ರೆಯೊತ್ತಲು ಬೇಕಾದ ಚಂದ ಚಂದದ ಪಟಗಳು. ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದದ್ದೆ ಹಿಡಿದದ್ದು ಒಬ್ಬರದ್ದೆ ಹತ್ತಾರು ಪೋಟೋ ಒತ್ತಿದ್ದೇ ಒತ್ತಿದ್ದು. ಕರಿ ಕೂಲಿಂಗ್ ಗ್ಲಾಸ್, ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ, ಹಳೇಸೀರೆ, ಹೊಸ ಹುಡ್ಗಿ, ಹ್ಯಾಂಡ್ಸಂ ಹುಡುಗ, ಚೂರು ನಡುಕಾಣಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಸರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆರಿಗೆಗಳು, ಅಯ್ಯೊ ಪಂಚೆ ಹಾರ್ತಿದೆ ಅಂತ ನಾಚುವ ಹೊಸಕಾಲದ ಹುಡುಗರು. ಅಂತೂ ಮಜವಿತ್ತು.

ಅದಾದ ನಂತರ ಸೀರೆ ಪಂಚೆಯ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಪ್ಯಾಂಟ್ ಶರ್ಟತೊಟ್ಟು ಕೆಸರುಗದ್ದೆಗಿಳಿದು ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟ, ನಮ್ಮನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಭಲ ಪ್ರದರ್ಶನ, ಕೆಸರುಗದ್ದೆ ಓಟ, ಹಾಡಿಗೆ ನೃತ್ಯ. ನಾನು ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಗದ್ದೆಗಿಳಿಯದೆ ದಡದಲ್ಲೆ ನಿಂತೆ ಆದರೆ ಕೊನೆಗೊಂದು ಸಂಚಿನಲ್ಲಿ ನನನ್ನು ಕೆಸರಿಗೆ ನೂಕಲಾಯ್ತು‌. ಜೊತೆಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯನ್ನು. 

ನನ್ನಷ್ಟೇ ತೆಳ್ಳಗಿನ ಹುಡುಗಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ಎರಡೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪದೆ ಪದೆ ಮುಳುಗಿಸಿ ಗೋಳು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯವಾಗಿ ನಾನು ಇಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೂ ಮೈ ಕೆಸರಾಯ್ತು ಆಗ ಬೇರೆತರದ ಖುಷಿ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಯ್ತು.

ಮರುದಿನದ ಕಥೆ ಬೇರೆ ಇದೆ
ಸ್ನಾನದ ಪಜೀತಿ
ಕಾಲು ನೋವು
ಗೀರು ಗಾಯ
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣು
ತ್ರಾಣ ಕಳೆದ ದೇಹ
ತರಗತಿ
ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿಯೊಳಗಿನ ಮಣ್ಣು
ಅಬ್ಬಬ್ಬಾ!

ಮತ್ತೆ ಹೇಳ್ತೇನೆ ಈ ಕುರಿತು.

ಸುಮಾ.ಕಂಚೀಪಾಲ್