ಅನು ಮದುವೆ ಶುರು

ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಿರಸಿಗೆ ಬಂದು ಇಳಿದಾಯ್ತು, "ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾ ಮದುವೆ ಬಲು ಜೋರು ಜೋರು ಜೋರು" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಡಗಾಂ ಬಸ್ ಹತ್ತಿ ಸೀದಾ ಹೆಗಡೆಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದು ಇಳಿದೆ. ನಂತರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಾಡಿಗೆ ಬೈಕು. ಗಂಟೆ ಏಳಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ನಾನು ಅವಳ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಇಂದು ಅವಳ ಮದುವೆ ಅಲ್ಲ ನಾಂದಿ. ಅಪ್ಪಟ ಹಳ್ಳಿ ಶೈಲಿಯ ಮನೆ. ಮರದ ಮೆತ್ತು. ಮೀಯಲು ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಹಂಡೆ ನೀರು. 

ನಾನು ಜಾಕೀಟು, ಜರ್ಕೀನು, ಜೀನ್ಸು ಎನ್ನುತ್ತಾ ಬೆಂಗಳೂರು ವೇಷ ಕಳಚಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕೂಸಿನಿಂದ ಹೆಂಗಸಾಗತೊಡಗಿದೆ. ಹೊರಗಡೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಹಾಡು ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಅಕ್ಷತೆ ಕಲಸುವುದು, ಆರತಿ ಮಾಡುವುದು, ಒನಕೆಯಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟುವುದು ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ.. ನನಗೂ ಇಲ್ಲಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಪಾಡಿಗಿದ್ದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನನ್ನದು ಯಲ್ಲಾಪುರ. ಇವಳದು ಶಿರಸಿ. 

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದಮೇಲೆ ಹಸಿರು ಶಿಗತೆ ಬಾಳೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಉಪ್ಪಿಟ್ಟು ತಿಂದಾಯ್ತು. ಗೌಜಿ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು, ತಯಾರಿ ಜೋರಾಯ್ತು. 

ಸೀರೆ ಉಡುವ ಕೋಣೆಯೊಂದಾದೆ ಹದಾ ಬೆಳಕು ಬರುವಲ್ಲಿ ಮೇಕಪ್ಪು... ಎಲ್ಲರ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲರಿಳದ ಮದರಂಗಿ, ಮದುಮಗಳು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಮೌನ ತಾಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಏನೆಲ್ಲ ಆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯತೊಡಗಿದೆ. 

ಅಬ್ಬರವಿಲ್ಲ ತಂಪಾದ ಬೆಳಗು ಇನ್ನೂ ಗಂಟೆ ಒಂಭತ್ತಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅರ್ಧ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮುಗಿದೇ ಹೋಯಿತು. ಮುಂದಣದನ್ನು ಮುಂದೆ ನೋಡೋಣ. ಈಗ ಗೆಳತಿ ಕೂಗಿದಳು.. 

ಹಾ.. ಮತ್ತೆ ಬಂದೆ ನಾನು ಅನು, ನಿಧಿ ತುಂಬಾ ಹಳೆ ದೋಸ್ತಿಗಳು. ಅವರು ಕಾಮರ್ಸ್ ನಾನು ಆರ್ಟ್ಸ್ ಆದ್ರೂ ಒಳ್ಳೆ ನಂಟು. ಆ ಗೆಳೆತನ ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ತಂದಿದೆ. ನಾವು ಜೊತೆಗಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ಎರಡೇ ವರ್ಷ. ನಾವು ಬೇರೆಯಾಗಿ ಸುಮಾರು ಆರು ವರ್ಷದ ಮೇಲಾಯಿತು. ಆದರೆ, ನಮ್ಮವರು ಎಂದು ಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವ ಖುಷಿಯೇ ಬೇರೆ (ದೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿರಲಿ) 

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಅಂದ, ಚಂದ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕ್ಲಿಪ್ಪು ಸೆಟ್ಟು ಹೂ ಮುಡಿಸುತ್ತಾ ಬೇರೆಯದೇ ಲೋಕದಲ್ಲಿದ್ದೆವೆ. 

ಅನು, ನಿಧಿ ತುಂಬಾ ಹಳೆಯ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಗೆಳತಿಯರು. ಅವರಿಬ್ಬರದು ಒಂದೇ ಶಾಲೆ ಒಂದೇ ಊರು. ಆದರೆ ಅನು ಈಗ ನನ್ನೂರಿನ ಸೊಸೆಯಾಗುವಳು. 

"ಬಾ ಗೆಳತಿ ನನ್ನೂರಿಗೆ"

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ನೆನಪಾಯ್ತು, ನಿಧಿ ಹೇಳಿದ್ಲು ಕೇರೆ ಕರಿಯೊರ್ ಬಂದ್ರು ಫೋಟೋ ತೆಗಿ ಅಂತ. ಇದೂ ಒಂದು ಚಂದದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ನೋಡಿ. ಅಕ್ಕ- ತಂಗಿಯರೆಲ್ಲ ಕೂಡಿ ಕೇರಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ಕರೆದು ಬಂದರು.

ಸುಮಾ ಕಂಚೀಪಾಲ್