ನಮ್‌ ಶಿವು ಮದ್ವೆ ಕಣ

ಶಿವು ಮದ್ವೆ ಎಂದು ದೋಸ್ತರೆಲ್ಲ ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಅಂತು ಆ ದಿನ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ತಿಂಡಿಯನ್ನೂ ಸಹ ತಿನ್ನದೆ ಸೀದಾ ಮದುವೆ ಮಂಟಪಕ್ಕೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಇಡ್ಲಿ, ಸಾಂಬಾರ್‌, ಪೊಂಗಲ್‌ ಮತ್ತು ಹಲ್ವಾ ತಿಂದು ಸಮಾಧಾನ ಆಯ್ತು. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಿದೆವು. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಜನರ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿ ದೋಸ್ತರ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದೆ. ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಬಾಕಿ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬಳಿ ನಾನು ಮದುವೆ ವಿಚಾರ, ಆ ಕಡೆ ಮದುವೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು (ಮದುಮಗಳು) ಹಸೆ ಮಣೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು. 

(ಎಲ್ರೂ ಸೈಡ್ ಬಿಡ್ಬೇಕು - ಯಾಕಂದ್ರೆ ಇದೊಂದ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಪೋಟೋ)

ನಾವೆಲ್ಲ ಅತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಿದೆವು, ಹಾರ ಹಾಕುವಾಗ ಹಿಡಿದ ಅಂತರ್ಪಟಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಿ ನಕ್ಕು ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಇತ್ತ ಯಾರಾದ್ರೂ ಹೋಗ್ರೋ ಶಿವಣ್ಣನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ನಂತರ ಹಾರ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಾಯ್ತು. ಬಂದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಾಗೆಲ್ಲ ಮದುಮಕ್ಕಳ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೆ. ಪರಿಚಯದ ಹಲವರು ಮದುವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಸಮಯ ಹೋಗಿದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. 

ಶೆಕೆಗಾಲದ ಮದುವೆಯಾದರೂ ಅಷ್ಟು ಬೆವರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೆ ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲಿ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದೀವಾ? ಇಲ್ಲ ಊರಲ್ಲಿದ್ದೀವಾ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುವಂತೆ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಂಗವಾಗಿ ಮದುವೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಹುಡುಗ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟೇಬಿಟ್ಟ ಕಣ್ರೋ " ಶಿವು ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ಈಗ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ, ಏನಂತೀಯಾ ಮಚಾ" ಎನ್ನುತ್ತ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಿಂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ನೋಡಿದರು. ನಂತರ ಅರುಂಧತಿ ನಕ್ಷತ್ರ ತೋರಿಸಲೆಂದು ಹೊರಗಡೆ ಬಂದರು ಆಗ ಒಂದಿಷ್ಟು ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿದೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕುಟುಂಬ, ಅವರ ಆತಿಥ್ಯ, ಆತ್ಮೀಯತೆ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿಸಿತು. 

ಆದರೆ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟರೂ ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ಕರೆದರೂ ಕಳಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ಒದಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಬೇಸರ ಮಾತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈ ಇಂದ ಬಂದು ಮದುವೆಯ ಮರುದಿನವೂ ಉಳಿದು ಓಕಳಿ ಹಾಗೂ ನೆಂಟರೂಟದ ಅಷ್ಟೂ ಫೋಟೋವನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್‌ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಮೆಮೊರಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಶಿವಣ್ಣ. 

(ಯಾವ್ದೊ ಮಗು ಹೂ ಹಾಳ್ಮಾಡ್ತಾ ಮದುವೆ ಮನೆ ಕಳೆ ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು)

ನನಗೂ ಅವರ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾನಿರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಆಸೆ. ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಆದ್ರೂ ಅವರೇನು ನಮಗೆ ದೂರದವರಲ್ಲ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೋದರಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತ ಇನ್ನಿಬ್ಬರ ಬಳಿ ಬರ್ತೀನಿ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಜನರ ದೋಸ್ತರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಮದುವೆ ಆದಂತಾಯಿತು. ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಇನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮದುವೆಯಾಗಲೇ ಬೇಕು ಎಂದು ಈ ತಂಗಿ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅವರು ಮನಸು ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೇ.

( ಎಲ್ರೂ ಹೀಗೆ ಪೋನಲ್ಲೆ)

( ಅಣ್ಣಂಗೆ ವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ಬಂದಿದೆ)

ನಾನಂತು ಈ ನಾಲ್ವರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಫೋನ್‌ ಕಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ. ಅಂತು ಕೊನೆಗೆ ಹತ್ತಾರು ಸಲ ಹೇಳಿ ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿದ್ದಾಯ್ತು. ಅದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಗತಿಯೊಬ್ಬಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತು. ನಾಲ್ಕಿದ್ದವರು ಒಟ್ಟು ಎಂಟಾದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ.

( ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಮದು ಮಗಳು ನಿನೇ ಕಣೆ ಅಂತಾರಲ್ಲ. ಅವ್ಳೆ ಇವ್ಳು ಕನ್ನಡಿ ಕಲಶ ಹಿಡಿದೋಳು)